Jednym z powodów, dla którego powstaje religia według Roberta Wright'a jest potrzeba unormowania kwestii moralności i etyki. Jak można zauważyć, moi mili studenci, każda filozofia i religia posiada własną moralność i etykę. Mówi, co jest złe, a co jest dobre. Nawet, jeśli wydaje się nam to niedorzeczne jak np.: w zaratusztranizmie, gdzie za "czyn niegodny" uznałoby się spalenie zwłok lub ich pogrzebanie w ziemi.
Wbrew pozorom nawet satanizm posiadać może aspekt moralności. Co prawda moralności bardzo ograniczonej, która w pewnym momencie przerodziłaby się w anarchię, bo tak czytamy w
Biblii Szatana autorstwa pana La Vey'a:
"jeśli ktoś uderzy cię w policzek, trzaśnij i jego!" Czy nie możemy tego uznać za rodzaj moralności, mówiący nam, czy jest dobro, bardzo subiektynie postrzegane, ale dobro.
No, ale ten wykład wcale nie ma traktować o religii Zaratusztry, czy fantazjach La Vey'a. Traktować on ma przede wszystkim o buddyjskiej moralności.
Ośmioaspektowa Ścieżka traktuje o dobrym życiu i jak sama nazwa wskazuje, składa się z ośmiu aspektów
1. Słuszny pogląd, mówi o pozostawaniu w emocjonalnej równowadze, wszystko przemija i nic nie jest trwałe, to stan medytacji
2. Słuszne myślenie, polega na zmianie naszego błędnego postrzegania rzeczywistości, czyli wyzbycia się przywiązań do świata i oczekiwań wobec przyszłości.
3. Słuszne słowo, to innymi słowami nie mówienie tego, co nie jest prawdą.
4. Słuszne postępowanie, to przestrzeganie Pięciu Wskazań, podobnych do Dekalogu:
- poszanowanie wszelkiego życia,
- nie branie tego, co nie zostało nam dane,
- nie obmawianie innych ludzi,
- dobre prowadzenie się seksualne,
- nie spożywanie środów, które zniekształcają postrzeganie (narkotyków i alkoholu).
5. Słuszne zarobkowanie, czyli zdobywanie pieniędzy w sposób uczciwy i etyczny, zgodny z Aspektami i Wskazaniami,
6. Słuszne dążenie, czyli chęć osiągnięcia Oświecenia,
7. Słuszne skupienie, czyli zjednoczenie ciała, umysłu i świadomości poprzez medytację.
8. Słuszna medytacja.
Ośmioaspektowa Ścieżka przypomina Dekalog dany przez Boga. Według mnie świadczy to o tym, że moralność jest zawsze taka sama na wszystkich drogach do Boga. Jest jednak zasadnicza różnica pomiędzy Ośmioma Aspektami, a Dekalogiem. W Biblii Bóg używa trybu rozkazującego, tymczasem Budda mówi roaczej, co
robić powinieneś, a nie
musisz.Kolejną charakterystyczną cechą buddyzmu są Cztery Szlachetne Prawdy, podstawa całej buddyjskiej filozofii.
Pierwsza Szlachetna Prawda o Cierpieniu mówi, że wszystko jest cierpieniem.
Może się to wydać dziwne, ale Budda tak mówi do mnichów:
"Narodziny są dukkha, starzenie się jest dukkha, śmierć jest dukkha; rozpacz, lament, ból i napięcie są dukkha; powiązanie z niechcianym jest dukkhą; rozłąka z upragnionym jest dukkha; nie osiągnięcie pożądanego jest dukkha.". Innymi słowy całe życie stanowi źródło cierpienia. Cierpimy, bo odczuwamy ból fizyczny i psychiczny, bo umieramy i musimy rozstawać się ze światem, do którego się przywiązaliśmy. To wszystko nazywane jest w buddyzmie
dukkha i stanowi cierpienie zarówne fizyczne jak i psychiczne, a także to związane ze samsarą, czyli ciągłym odradzaniem się.
Druga Szlachetna Prawda o Przyczynie Cierpienia.
Według filozofii buddyjskiej przyczyną cierpienia są nasze przywiązania do tego świata, a także oczekiwania wobec przyszłości.
Trzecia Szlachetna Prawda o Ustaniu Cierpienia.
Według Buddy rozwiązanie jest proste. Aby nie cierpieć należy wyzbyć się przywiązań i oczekiwań.
Czwarta Szlachetna Prawda o Ustaniu Cierpienia.
Ostatnia Prawda pozwiązana jest z omawianą wcześniej Ośmioaspektową Ścieżką. Aby cierpienie ustało, należy być poddanym dyscypllinie, czyli właściwemu życiu.
Cztery Szlachetna Ścieżki i Ośmioaspektowa Ścieżką składają się na Dharmę (Naukę) i Vinaya (Dyscyplinę, Własciwe Postępowanie).
To już ostatni wykład, dziękuję wszystkim i mam nadzieję, że pisałem zrozumiałe, wbrew słowom Ludwiga Wittgensteina
